Smaller Default Larger

Nie zginęła! Zmartwychwstała!
Mimo wrogich burz.
Wstała wielka i wspaniała
w blasku jasnych zórz.
Spadły pęta i kajdany.
Pierzchnął zdrady wróg.
Czas wolności znów nam dany
Wrócił nam ją Bóg.
Nasze pułki te sokole
I nasz Biały Ptak
Rozwinęły wolne skrzydła
W sam podniebny szlak
„Niepodległa – Zmartwychwstała”
Niechaj dzwoni dzwon!
Niech w niebiosa pieśń się wzbija
Z wszystkich Polski stron.

 (M. Studnicka „Nie zginęła”)

Drodzy Uczniowie!

Nieważne, czy rok minął,
Dzień, miesiąc, czy też lata.
Gdy odszedł ktoś... na zawsze,
To tracisz cząstkę świata.

I cząstkę samej siebie,
Bo żyjesz już inaczej.
Choć wstajesz co dzień rano,
Choć śmiejesz się i płaczesz.

Świat wygląda tak samo,
Choć tyle się zmieniło...
Nic już się nie powtórzy,
Nie będzie już, jak było...

Cóż zostało nam dzisiaj?
Wspomnienia... ten czas, te chwile...
To dużo... czy może niewiele...
                                aż tyle, czy tylko tyle...       
( Dorota Kluska)

              28  października pożegnaliśmy naszego Kolegę, Przyjaciela, Waszego  Nauczyciela – Wychowawcę, ś.p. Pawła Tomkowiaka.  Odszedł tak nagle, tak szybko, tak nieoczekiwanie. Nie zdążyliśmy się pożegnać, podziękować, przeprosić. Wielka to szkoda.  Ale…..

Umarłych wieczność dotąd trwa,

Dokąd pamięcią im się płaci”

                                                                                                              ( Wisława Szymborska)

        Pierwsze dni listopada skłaniają wszystkich do refleksji o zmarłych. Wszyscy, którzy chcieliby uczcić pamięć Pana Pawła pięknymi wspomnieniami lub podziękowaniami, prosimy o przesyłanie ich na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

                 Stworzymy z nich DRZEWO PAMIĘCI.

      Żywe  DRZEWO PAMIĘCI zostanie posadzone przed szkołą. Oba będą symbolizować  pamięć o zmarłym nauczycielu- ś.p. Pawle Tomkowiaku  i przypominać piękne wspólnie spędzone chwile.  

 

 

?>